امام جواد (علیه السلام)؛ مظهر سخاوت و سخاوت


امام جواد علیه السلام؛  مظهر سخاوت و سخاوتسوال گروه فرهنگ و هنر دفاع: علی عبدالصمدی; یکی از ویژگی های مهم امامت حضرت محمد تقی (علیه السلام) این بود که در سنین جوانی به امامت رسید و زمام امور مسلمانان را به دست گرفت.

مناظرات علمی امام جواد (ع) با علمای مذاهب اسلامی در مسائل کلامی از جمله جایگاه شیوخ (دو خلیفه اول) و مسائل فقهی از جمله قطع دست دزد و احکام حج مورد توجه قرار گرفت. به عنوان مناظرات معروف ائمه شیعه.

گفته می شود که به دلیل سن کم امام و سیطره ایشان، حدود ۲۵۰ حدیث از ایشان نقل شده است. راویان و اصحاب او نیز از ۱۱۵ تا ۱۹۳ نفر بوده اند. احمد بن ابی نصر بزنطی، صفوان بن یحیی و عبدالعظیم حسنی از یاران امام بودند.

در منابع شیعه فضائل و مناقب بسیاری از جمله سخن گفتن در هنگام تولد، در زمین، شفای بیماران و استجابت دعا برای حضرت جواد(ع) نقل شده است. علمای اهل سنت شخصیت علمی و معنوی امام جواد (ع) را تحسین و ارج می نهند.

آثار فراوانی درباره امام نهم به زبان‌های مختلف منتشر شده و در برخی از کتاب‌شناسی‌ها تا ۶۰۵ اثر از جمله کتاب، مقاله و پایان‌نامه گردآوری شده است. آثار امام جواد، مسند امام جواد، دائرهالمعارف امام جواد علیه السلام، سیره سیاسی امام جواد و زندگانی امام محمد جواد از جمله آن آثار است.

وی در سن ۲۵ سالگی به شهادت رسید و به عبارتی کوچکترین امام در بین ائمه اطهار در تاریخ اسلام و تشیع بود.

با توجه به اینکه در زمان امامت آن حضرت، حاکم خفقان جامعه توسط مامون خلیفه خونخوار زمان به قله رسید و مسلماً بسیاری از نهضت ها و حرکت های اجتماعی آن حضرت در زمان خلافت، در بیشتر موارد، صورت گرفت. موارد عاشقان و شیعیان. این امام از طریق شبکه استغاثه و نمایندگان آن امام معصوم به دست آمد.

با توجه به محدودیت‌های سیاسی آن دوره، جامعه اسلامی با رفت و آمد در شبکه‌های لابی‌گری که در میان پیروان نزدیک به امام جواد (ع) و دیگران ایجاد شده بود، توانست از پرتو وجود خود بهره‌مند شود. جامعه اسلامی اگرچه محدودتر بود، اما همچون خورشید، شعاع امامت از پشت ابر بر جامعه اسلامی می تابد و منشأ نورانیت و رشد آن بود.

آیات بسیاری از قرآن کریم برای مسلمانان این گونه تفسیر شده است. احادیث زیادی به این ترتیب بیان شد و سر از نساره پاک شد. یقیناً ویژگی منحصر به فرد ایشان، یعنی سخاوت و سخاوت او، یکی از عوامل مهم شخصیت ایشان بود که جامعه مسلمانان را به سوی امام جوان جذب کرد.

سرانجام این امام بزرگوار در سال ۲۲۰ هجری قمری در سیام ذی القعده به دستور مامون عباسی به شهادت رسید و پیکر مطهرش در کاظمین به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/ ۱۳۳