تأثیر هورمون بر وزن: هورمون های سیری و گرسنگی


اختلالات هورمونی بر سلامت بدن از جمله وزن تاثیر می گذارد ، هورمون های سیری و گرسنگی و عامل تأثیر بر هورمونها را بخوانید.

هورمون ها مولکول های پیام دهنده (سیگنالینگ) هستند. این مواد شیمیایی از غدد درون ریز تولید و به خون ترشح می شوند.

آزادسازی هورمون در خون توسط برخی غدد شبیه هیپوفیز ، تیروئید ، پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی صورت می پیمانید. هورمون ها از این طریق به بافت ها و اندام ها می رسند.

می توان گفت که هورمون ها بر تمام جنبه های سلامتی از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم نقش دارند.

به همین دلیل است که هر نوع انتخاب در تنظیم هورمون ها (ترشح مقادیر کم یا زیاد آنها) تأثیر قابل توجهی در سلامتی از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله به بررسی تأثیر تأثیر بر هورمونها و تأثیر هورمون بر وزن بدن پرداخته ، هورمون های سیری و گرسنگی را بررسی کرد.

همچنین بخوانید:

هر چیزی باید درباره عدم تعویض هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار مهمی در تنظیم ذخیره و تجزیه چربی دارند.

هورمون ها نیز تأثیر زیادی بر مصف انرژی و تعداد کالری مصرفی بدن دارند.

به همین دلیل نوسان هورمونی افزایش یافت یا کاهش وزن گرفت و باعث تجمع چربی در نواحی خاص شد.

در ادامه چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن را بیان کرد:

  • تیروئید باعث ترشح هورمون های مسئول تنظیم متابولیسم می شود.

زمانی که غده تیروئید بیش از حد فعال باشد ، هورمون تیروئید بیشتر ترشح خواهد شد. این امر باعث وضعیت بیش از حد متابولیک شده است که به سوزاندن کالری بیشتر می شود. این وضعیت با عنوان پرکاری تیروئید نیز می تواند تبدیل شود.

همچنین تیروئید کم کار که با سطوح پایین هورمون تیروئید مشخص شد باید به مصرف کمتر انرژی برسد و با عنوان کم کاری تیروئید نیز باید انجام شود.

به همین دلیل است که افراد به پرکاری تیروئید کاهش وزن داده اند و افراد به کم کاری تیروئید افزایش وزن (چاقی) افزایش یافته است.

همچنین بخوانید:

بیماری های تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون تأثیر دیگری بر وزن بدن است.

سلول ها برای استفاده از گلوکز جهت تولید انرژی و ذخیره آن برای استفاده از بعدی به فرم گلیکوژن ، به انسولین نیاز دارند. همچنین انسولین جهت ذخیره انرژی به عنوان چربی و جلوگیری از تجزیه چربی برای حفظ وزن بدن مورد نیاز است.

حفظ سطح انسولین در محدوده استاندارد اندازه فراوان دارد. افزایش سطح انسولین مزمن تبدیل به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط سلول ها واکنش مناسبی به انسولین نشان نمی دهد.

بر اساس مطالعات انسانی و حیوانی این امر به انتخاب در هورمون های سیری و گرسنگی تبدیل شد ، بیش از حد چربی توسط اندام برخی از جمله کبد و به خطر افتاد متابولیسم خواهد شد.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در واکنش استرس بدن دارد.

با این وجود افزایش مزمن سطح کورتیزول افزایش به افزایش وزن خواهد شد.

کورتیزول چربی را در ناحیه شکمی تقسیم کرده و اشتها را به ویژه میل به غذاهای پرانظر و خوش طعم سرشار از چربی و قند را افزایش داد می دهم.

اختلال در تنظیم کورتیزول افراد به استرس مزمن و افراد شخص به سندرم کوشینگ افزایش سطح کورتیزول خواهد شد.

سایر هورمون ها از جمله پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز ، لپتین ، آسپروسین و استروژن بر روی بدن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارند.

همچنین بخوانید:

هورمون استروژن (کلیک کنید)

اثر تأثیر بر هورمونها

اثر تأثیر بر هورمونها بطور خلاصه عبارت از:

  • وزن بدن
  • بیماری ها
  • سن
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • خواب کافی
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • استرس

تأثیر بیماری ها ، سن و افزایش وزن بر هورمون ها

م زیادیثر بر سطح هورمونها از جمله وزن بدن ، سن فرد و بیماری ها استفاده می شود

سطوح بالای چربی بدن در افراد اضافه وزن یا چاقی ، بر روی هورمون تاثیر زیادی داشت.

برخی هورمون هایی که تحت تأثیر چاقی قرار گرفتند شامل:

برای نمونه مردان به چاقی تستوسترون کمتری نسبت به مردان با وزن متوسط ​​و طبیعی دارند.

دلیل این امر ، کاهش پروتئینی به نام گلوبولین متصل شونده به هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافتهای بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی از مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه شکم و کاهش توده عضلانی در مردان همراه است.

همچنین بخوانید:

دلایل هورمونی افزایش چربی دور شکم (کلیک)

چاقی نیز به شدت با ناهنجاری های هورمون پری لپتین از جمله هایپرلپتینمی (دفع بیش از حد لپتین) همراه است. این امر به دلیل عدم پاسخ مناسب به لپتین رخ می دهد.

با توجه به اینکه لپتین سیری را تنظیم می کند ، حساسیت آن را به مصرف کالری بیش از حد افزایش داده و افزایش وزن خواهد شد.

چاقی همچنین با سطوح بالای انسولین و آسپروسین (هورمون تحریک اشتها) مرتبط است.

افراد یائسه نیز افزایش چربی بدنی را به ویژه در ناحیه میانی بدن افزایش یافت.

این امر می تواند به دلیل تغییر هورمونی این مرحله از جمله سطح سطح استروژن رخ دهد که با کاهش مصرف انرژی و اختلال عملکرد متابولیک همراه است.

به بیماریهای ناشی از جمله سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت نیز به اختلال هورمونی شده و بر وزن تأثیر داشته است.

افزایش وزن در افراد تحت تأثیر هورمون درمانی تقویت کننده جنسیت نیز متداول است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون تحت تأثیر قرار گرفته است و از ماده دیگری از جمله بارداری ، دارو و سایر موارد قرار گرفته است.

تاثیر سبک زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

از دیگر عوامل تأثیر بر هورمونها سبک زندگی فرد است.

رژیم غذایی ، میزان فعالیت و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی در ارتباط هستند.

رژیم غذایی

رژیم غذایی یکی از عوامل اصلی سبک زندگی افراد است که بر روی سلامت کلی و هورمونی بدن نیاز خواهد بود.

مطالعات نشان می دهند که رژیم های غذایی سرشار از غذاهای تولید شده ، قندهای اضافی و کربوهیدرات ها تصور شده است که به بروزرسانی هورمونی افزایش یافته است.

برای نمونه ، رژیم های غذایی آماده قند اضافه (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط هستند.

تحقیق همچنین نشان می دهد که رژیم های غذایی سرشار از پروتئین و کربوهیدرات کم یا متوسط ​​نسبت به رژیم دارای کربوهیدرات بیشتر و پروتئین کمتر تاثیر مطلوب تری بر هورمون های سیری و گرسنگی دارند.

همچنین بخوانید:

رژیم غذایی کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم های غذایی سرشار از غذاهای تولید شده و قندهای اضافی ، سطح هورمون های گرسنگی از جمله NPY را افزایش داده و اثر هورمون های سیری را از جمله CCK را به خنثی می سازند.

این اثر باعث پرخوری و افزایش وزن می شود.

به میزان ، رژیم غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز از جمله فتالات را افزایش می دهد.

به نظر می رسد که این مواد شیمیایی هورمون های تنظیم اشتها ، سیری و ترجیح غذا را تنظیم کرده و باعث مقاومت به انسولین می شود. همه این موارد بر افزایش وزن تأثیرگذار شده بود.

سایر روشها برای تأثیر دارو بر هورمون ها و افزایش وزن وجود دارد.

به طور کلی پیروی از یک رژیم غذایی متعادل و سرشار از غذاهای کامل با پایین ترین سطح و قند اضافی برای سلامت هورمون ها مهم است.

سایر عوامل موثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون ها تأثیر می گذارد بر وزن بدن تاثیر می گذارد.

داشتن خواب کافی برای سلامتی مطلوب نیاز است. در حقیقت عدم خواب کافی باعث بروز اختلال هورمونی خواهد شد.

کم خوابی با انسولین و مقاومت به لپتین و اختلال هورمون گرسنگی مرتبط بوده است که به افزایش اشتها ، کاهش سیری ، پرخوری و افزایش وزن خواهد انجامید.

ورزش نیز بر سطح هورمون ها تاثیر گرفته است.

طبق مطالعات ، افزایش فعالیت بدنی به موارد زیر خواهد شد:

  • افزایش حساسیت بدن به انسولین
  • افزایش سطح تستوسترون در مردان
  • کاهش سطح لپتین در افراد مورد نظر به اضافه وزن و چاقی
  • بهبود واکنش هورمون های سیری پس از صرف غذا

کنترل استرس برای واکنش های هورمونی سالم لازم است. استرس مزمن باعث تغییر هورمون های مسئول تنظیم اشتها و افزایش کالری و افزایش وزن کمک می کند.

به همین دلیل مدیریت استرس بخش مهمی از ارتقا سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن بدن می شود.

تاثیر هورمون ها بر سیری و گرسنگی

هورمون ها اشتها را تنظیم می کنند تا سطح انرژی مناسب مناسب را حفظ کنید.

برخی از هورمون ها گرسنگی را تحریک می کنند.

برخی دیگر نیز نشان می دهند که به مقدار کافی غذا خورده شده و حس سیری ایجاد می کنند.

عدم تعادل هورمون های تحت تأثیر بر کنترل اشتها افزایش یافته یا کاهش وزن خواهد شد.

هورمون های گرسنگی

زمانی که بدن به غذا نیاز دارد ، در سیستم غدد درون ریز و عصبی یک سری مراحل برای تحویل غذا انجام می شود.

برای نمونه ، یک چرخه انقباضی درگیر در ایجاد گرسنگی (معروف به Migrating motor complex یا مجموعه حرکتی مهاجر) توسط هورمون های دستگاه گوارش از جمله موتیلین تحریک می شود.

برخی هورمون های اصلی و سایر ترکیبات تأثیرگذار در تحریک اشتها عبارت از:

  • گرلین: گرلین (گرلین) به عنوان هورمون گرسنگی ساخته شده و هیپوتالاموس به عنوان ناحیه مسئول گرسنگی در مغز تحریک می کند. گرلین می تواند در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و سایر موارد نقش داشته باشد.
  • موتیلین: موتیلین (Motilin) ​​هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. زمانی که بدن در حالت ناشتایی باشد ، موتیلین باعث انقباضات روده شده و برای نیاز به غذا به مغز هشدار می دهد.
  • نوروپپتید Y (NPY): در واقع NPY یک پپتید (زنجیره کوتاه آمینو اسید) است که توسط مغز برای تحویل غذا ترشح می شود. تولید و انتشار NPY توسط هورمون هایی از جمله گرلین و لپتین تنظیم می شود.
  • پروتئین وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp نوعی پپتید دیگر است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین تحریک شده و باعث افزایش مصرف غذا خواهد شد.

هورمون های سیری

موارد زیر تنها از هورمون های اصلی ایجاد کننده سیری و کاهش مصرف غذا هستند:

انسولین هورمونی است که توسط لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. سطح انسولین پس از صرف غذا افزایش می یابد. در حقیقت انسولین برای کاهش مصرف غذا با مغز در ارتباط است.

  • کولسیستوکینین (CCK)

کلسیستوکینین هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک در واکنش به مواد مغذی لومینال به ویژه چربی و پروتئین آزاد می شود. خوردن غذا با تحریک مراکز سیری در مغز کاهش یافته و باعث انقباض کیسه صفرا و ترشح لوزالمعده شده شده است که برای هضم نیاز ضروری است.

  • پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1)

GLP-1 توسط سلول های روده در واکنش به مصرف مواد مغذی تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون 1 (GLP-1) تخلیه معده را کندتر کرد و باعث خوردن غذا و افزایش سیری شد.

  • پپتید پانکراس YY (پپتید YY)

پپتید YY هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در واکنش به خوردن غذا آزاد شده و به گیرنده های مغز متصل می شود. این امر باعث کاهش اشتها و حرکت غذا از طریق دستگاه گوارش را کندتر می کند.

لپتین (لپتین) هورمونی است که توسط سلول های چربی و سایر نواحی بدن ترشح می شود. لپتین در درجه اول با عنوان هورمون سیری می توان تبدیل شد. لپتین پپتیدهای تحریک کننده گرسنگی از جمله NPY و AgRp را مهار کرده و پپتیدهای افزایش دهنده سیری را تحریک می کند. این امر به کاهش اشتها خواهد شد.

اوبستاتین (Obestatin) یک هورمون اشتها آور است که با اثرات گرسنگی از گرلین مقابله می کند. با این وجود دانشمندان در حال حاضر اوبستاتین بوده و به تحقیق بیشتر در مورد تأثیر آن بر گرسنگی و سیری نیاز است.

جز فهرست فوق کامل نبوده و سایر مواد از جمله پپتید نسفاتین 1 و هورمون اکسی سنتومودولین نیز در کنترل اشتها نقش دارند.

خلاصه

هورمون ها گرسنگی و سیری ، توزیع چربی و متابولیسم بدن را کنترل می کنند که مواردی از وزن بدن تأثیر می گذارد.

تأثیر درمان سلامت هورمونها شامل ژنتیک ، افزایش سن ، بیماری ها ، استرس سبک زندگی ، خواب و ورزش هستند.

پیروی از یک رژیم غذایی مغذی و متعادل ، خواب کافی ، تشخیص بیماری های منطقه ای ، مدیریت استرس و انجام فعالیت های بدنی تنها از روش های دارای پشتوانه علمی برای حفظ سلامت بدن و تنظیم هورمون هستند.

جهت مشاهده و خرید مکمل ها و محصولات مراقبت داروخانه آنلاین اویرو کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید