جنگ برای دو هزار تومان است!


حجت الاسلام والمسلمین محراب صادق نیا از اعضای هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب جماران نوشت:

دوستی گفت: چند سال پیش که برای سرپیچی از پدر و مادرم به شهر رفتم، پدر یکی از دوستانمان فوت کرد و پسرش از من خواست بر جنازه او نماز بخوانم. پس از تشییع جنازه و دقایقی پس از بازگشت به خانه، پسر آن مرحوم به درب منزل پدرم آمد و یک پاکت پول به من داد. پرسیدم در مورد چیست؟ در مورد خواندن نماز مرگ پاسخ داد. با تسلیت دوباره پاکت را به او برگرداندم و گفتم: ترویج نماز میت واجب کافی است و گرفتن پول برای آن حرام است. تشکر کرد و پاکت را گرفت و رفت.

چند دقیقه بعد دوباره با یکی از ملاهای محل به درب پدرم آمدند. این بار سکوت کرد و ملا محترم اصرار داشت که پاکت را از خانواده متوفی بگیرم چون شرط قبولی نماز است. با همان استدلال دوباره پاکت را برنداشتم. بالاخره ملا مرا کنار کشید و گفت: راست می گویی و ممکن است به این پول نیاز نداشته باشی، اما من از این پول امرار معاش می کنم. من.پول.پاکت را بگیر و نان مرا نشکن!

با تعجب از او پرسیدم برای هر نماز چقدر می گیری؟ گفت: صد و دو هزار تومان!!! گفتم چرا ۱۰۰ هزار تومان مستقیم نمی گیرید؟ این دو هزار تومان اضافی برای چیست؟! گفت تا مردم نرخ من را نشکنند! با صد هزار تومان کاری ندارند، می توانند به این دو هزار تومان اعتراض کنند و اگر هرکس چیزی بگوید تا راضی نشدند نمی گیرم…

البته من هنوز پاکت را نگرفتم. اما به پسر مرده گفتم: از روی دوستی و چون مرحوم پدرت به گردن من حق دارد، من پول نمی گیرم.

امروز در هیاهوی خیابان و گشت، خیلی ها به آقای رئیسی یادآوری می کنند که شما یک سال پیش قول دادید برای کم حجاب ها گشت را بردارید، اما این کار را نکردید! به نظر من این اعتراض شبیه اعتراض آن دو هزار تومان است.

من نه با گشت ارشاد مخالفم و نه با برخورد عقلانی و انسانی با محجبه ها. مشکل این کمترین شهروند آن صد هزار تومان است. یعنی قیمت کوبنده و دیو دیوانه تورم و میزهای کوچک شدنی که قرار بود با طرح دولت وضعیت بهتری پیدا کند.

مشکل اصلی وضعیت بد اقتصادی و شرمندگی پدران و مادرانی است که با نیازهای اولیه فرزندان خود رها شده اند. دو هزار تومان نبرد را رها کن.