متخصص تغذیه دکتر انوشه تصورات نادرست از اندازه و سایز بدن


تصورات نادرست از اندازه و سایز بدن

آدم های بسیار ریز بین و موشکاف بدترین دشمن خود هستند ، زیرا همیشه درباره خودشان حرف های خود می زنند. آن ها از بدنشان خجالت می کشند و فکر می کنند نمی توانند تناسب اندام را از ارزش و بهای آن کم کنند. این گونه آدم ها فکر می کنند قدر و بهای آن ها را به ترازویی که روی آن روند و یا به آینه ای که در آن به نگرانی بستگی دارد دارد فکر می کنند. در حالتی که ارزش آن ها به چیزی است که خود واقعی شان است و یا به کارهایی است که انجام داده اند.

آن ها با اندازه بدن خود و آن معیاری که خود تخمین می زنند مشکل دارند و این امر بر روی روابط اجتماعی کار می کند ، کار و تصمیم گیری روزانه شان تحت تأثیر قرار می گیرد.

در جامعه ای که لاغری را قدر می دانم و بر آن تبلیغ می شود جای تعجب نیست که نارضایتی از فرم بدن در میان افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند ، رواج دارد.

تفاوت بین “ایده آل” و “واقعی” به تعریف معیار سایز بدن ، ظاهر ظاهر فیزیکی و پرهیز از مناطق و مکان های اجتماعی می شود.

بخشهایی از بدن که بیشتر باعث نارضایتی می شوند از دور کمر ، شکم ، ران و باسن هستند. نارضایتی از اندازه و ابعاد بدن شخص با خود کم بینی و حتی احساس افسردگی همراه است.

خوشبختانه کج فهمی از اندازه و سایز بدن مشکل اقلیتی از افراد است و شامل افرادی است که قصد کاهش وزن بسیار زیاد یا اندامی به غایت متناسب و استاندارد دارند.

نارضایتی شدید از فرم و شکل و سایز بدن یک عارضه کلینیکی است که عارضه بد شکلی (BDD) body dysmorphic disorder نامیده می شود که در درصد کمی از زنان چاق رخ می دهد.

افرادی که از بدن خود تصور می کنند در مقایسه با افرادی که نگاه مثبتی به بدن خود دارند ، کمتر در برنامه کاهش وزن موفق هستند. نتیجه یک تحقیق در دو گروه از افراد ناراضی از فرم بدن و افراد راضی از فرم بدن مشخص کرد که تنها 26 درصد از افرادی که از بدن خود ناراضی موفق به کاهش دو واحد از BMI خود شدند ؛ در حالت که این مقدار در گروه مقابل 63 درصد بود.

برنامه های کاهش وزنی که بر روی بهبود ظاهر بدن بدن می خواهند ، چگونه پس از مدتی دنبال نمی شوند ؛ در حالتی که برنامه های کاهش وزنی که بر روی اصلاح رژیم غذایی و دستیابی به سلامتی وجود دارد بیشتر دنبال کنید و کسانی که از آن پیروی می کنند ، تغییر مثبت رفت و آمد مداز نشان داد من.

مسائل مربوط به اندازه و ابعاد بدن می تواند بیشترین مانع را در کاهش و حفظ وزن داشته باشد. زیرا نارضایتی از بدن در پایان برنامه کاهش وزن (در حالتی که فرد در برنامه خود موفق شد) می تواند باعث افراطی و اشتباه در نتیجه بازگشت دوباره وزن شود.

رژیم گیرنده های سخت گیرنده در مقایسه با افرادی که بیشتر با رژیم غذایی خود سازگاری دارند ، بیشتر از شکل بدن و سایز خود ناراضی هستند.

افرادی که از رژیم سفت استفاده می کنند و سخت اند اند ، علائمی از اختلال در خلق و خو و نارضایتی از سطح بدن خود دارند.

درباره شکل بدن خود واقع بین باشید.

در برخی افراد ریز بین و موشک اندازه گیری دور کمر و باسن آن ها و اینکه چقدر وزن کم می کنند بسیار مهم تر از کارهایی است که برای یک زندگی سالم و سلامتی خود انجام داده اند. این امر می تواند به یک چرخه نادرست تبدیل شود و تبدیل شود. تصویر نادرست از بدن به تصویر نادرست از خود فرد ، خود کم بینی و احساس بی لیاقتی می شود. خود کم بینی می تواند سد راه هر برنامه ای برای ایجاد سبک زندگی سالم شود.

شکست این چرخه می تواند از ابواد واقعی و اندازه بدن شروع شود.

بین اصطلاح ”ظاهر فیزیکی” (یعنی چیزی که فرد به نظر من می آید) و ”پندار بدنی” (نظری که فرد درباره بدن خود دارد) بسیار متفاوت وجود دارد.

این که هر کدام از برخی از جنبه های بدن خود ناراضی باشد امر شایعی است ؛ اما اگر این نارضایتی با پندار و برداشت فرد از خود و ارزش و بهایی که برای خود شما می توانید کند ، تداخل کند و در تعاملات اجتماعی ایجاد شود نیاز به درمان و مشاوره دارد.

برخی پیشنهادات ممکن است برای افراد موشکاف و ریز بین مواردی باشد که در بدن شما واقع شده اند که می توانند کمک کننده باشند:

  • لیستستی از ویژگیهای خوبی که فرد در زندگی دارد و می تواند به آن ها افتخار کند و بالبلد تهیه کند. برای اینکه این ها ارزش های واقعی هستند ، نه تصویری که فرد از بدن خود دارد یا عددی که ترازو نشان داد می دهد.
  • به این فکر کنید که جواهرات گران بهایی در وجودتان است که برخی نقایص نمی تواند آن را خدشه کند که شما قوی هستید ، در تربیت فرزندتان موفق شدید ، خانواده خانواده شما ، یا مدیر موفق یا با تدبیری هستید ، کارمند با وجدانی هستید به
  • کنترل بدن را متوقف کنید. کنترل کردن روزانه بدن مانند گرفتن پهلو ها با انگشتان و یا دقیق شدن روی روی ران ، باسن و شکم در مقابل آینه را متوقف کنید. (این کار باعث حذف نادرست و کاهش بدن می شود).
  • از تمرکز بر روی یک نقطه تماس خودداری کنید و در عوض کل بدن را برانداز کنید.
  • پهلوها و شکم را بین دو انگشت نگیرید و اندازه گیری را ؛ چون این عمل دقیقاً نیست و باعث تصورات باطل بعدی می شود.
  • سعی کنید نگاهتان بر بدن و برانداز کردن آن در جلو آینه مختصر باشد.
  • مثبت فکر کنید. نظرات انتقادی درباره ظاهر بدن مانند است “من چاق هستم” و یا “زشت و وحشتناک به نظر می رسم” فقط برداشتن شما را در مورد بدن را تروج می دهد. این صحبت های منفی را به حرف های مثبت تبدیل کنید (این رفتار آگاهانه باعث بازسازی افکار بر مبنای دانش ، آگاهی و واقعیت می شود). دسته ای از واژه های مثبت درباره افکار و احساسات درباره بدن تهیه کرده و از زبان مورد نظر کنار بگذارید استفاده کنید. حرف های انتقادی وقتی زیاد گفته می شود. باورپذیرترتر و اثرشان همیشگی می شود. وقتی بدنتان را توصیف کنید به جای واژه های مشابه مانند چاق ، بدقواره و غیره از وایه های دیگر مانند درشت و بزرگ استفاده کنید. به جای اینکه بگویید بدن یک توده چربی است ، بگویید مثلا من 90 کیلو هستم و یا اینکه بگویید من همیشه لباس های تمیز و مرتب می پوشم و امیدوارم لباس های شیک تر و مد روز تری بپوشم.
  • با خود محترمانه همان گونه رفتار کنید که با یک دوست قابل احترام رفتار کنید.
  • از اندامتان لذت ببرید و اصطلاحا حال کنید. تعاملات اجتماعی بیشتر ، به خود اطمینان و دلگرمی دادن ، خرید لباس های جدید ، ایجاد روابط جدید هدف مهم برای شخص است که از فرم بدن خود ناراضی اند. یک هدف آگاهانه کمک می کند تا در صورت داشتن احساس بهتر در مورد بدن قدم بردارید. به سایر نکات مثبت و برجسته در ظاهرتان توجه کنید مدل موی سر ، آرایش جدید ، لباس زیبا و غیره.
  • به فعالیت ها و کارهایی که قبلا از آن لذت بردید دیدم و حالا آن را ترک کرده اید و کنار گذاشته اید فکر کنید و آن را دوباره انجام دهید.
  • کارهایی که می توانند کمک کنند تا بهتر از بدنتان لذت ببرید را یادداشت کنید ، مثلا ورزش کنید ، شرکت در کلاس یوگا ، گوش دادن به یک موسیقی آرام بخش ، یک حمام داغ ، استفاده از یک عطر خوشبو و غیره کمک می کند تا احساس کنید خوبی از بدن خود داشته باشید.

دیدگاهتان را بنویسید