چرا امثال حسن عباسی و رفیع پور برای جامعه خطرناک هستند؟


حاملان این نوع خشونت، تمام جهان را پر از شر و کثیفی و ویرانی می بینند. به هر طرف که نگاه می کنند صداهای مختلف گفتارشان را می شنوند و مدام سعی می کنند آن صداهای شیطانی را خاموش کنند و هر نگاه و خواندنی با عناوینی مثل «فاسد»، «منحرف»، «منحرف»، «فرقه» متفاوت است. غیر مذهبی و مانند آن.

حاملان این نوع خشونت، تمام جهان را پر از شر و کثیفی و ویرانی می بینند. به هر طرف که نگاه می کنند صداهای مختلف گفتارشان را می شنوند و مدام سعی می کنند آن صداهای شیطانی را خاموش کنند و هر نگاه و خواندنی با عناوینی مثل «فاسد»، «منحرف»، «منحرف»، «فرقه» متفاوت است. غیر مذهبی و مانند آن.

فرهاد قنبری فعال سیاسی در کانال تلگرامی خود نوشت:

جمله ای منسوب به ابوعلی سینا است که می گوید: «بلینا بقوم یزنون عن الله لام یحد سوهم»؛ «بلینا بقوم یزنون عن الله لام یحد سوهم»؛ «بیلینا باقوم یزنون عن الله لم یحد سوهم»؛ «بیلینا باقوم یزنون عن الله لم یحد سوهم». «ما به گروهی مبتلا شده‌ایم که گمان می‌کنند خداوند جز آنها را هدایت نکرده است».

اگر با دقت به اصل صحبت های آقای عباسی یا رفیع پور و این قبیل افراد که با شور و حرارت زیاد حرف هایشان را همراهی می کنند نگاه کنیم، به مشکل خاصی می رسیم که ریشه این شکل از حرف زدن است. و خشونت گفتمانی .

آقای عباسی و شاگردانش طوری حرف می زنند که گویی تنها آنها به حقیقت ناب رسیده اند و به گوهر زرین هستی و دین و عدالت و سیاست و اخلاق و دیگران همه در جهل و گمراهی و ناپاکی هستند و به بیراهه می روند. .

بر اساس همین برداشت است که امثال آقای عباسی و یارانش مرز رنگینی بین «ما» (هدایت شدگان) و «آنها» (ضالین) کشیده اند و وظیفه و رسالت خود را می دانند که هر که از آنها پیروی نکند. یا آنها را به راه راست هدایت کند یا به نحوی از دایره زندگی و جامعه دور کند.

حاملان این گفتمان و تفکر بنیادگرایانه، فهم و قرائت خود از دین، سیاست، اخلاق و… را تنها «حقیقت دین» می دانند و… بر این اساس، هر فهم دیگری را غیر دینی، مفسده، منحط و غیره نامیده می شود

این شکل از خشونت علیه دیگری در واقع بدترین شکل خشونت است که میشل فوکو آن را «خشونت گفتمانی» می نامد.

خشونت گفتمانی نوعی خشونت است که مرتکبین آن گمان می کنند تمام حقیقت را یافته اند و دیگران همه در جهل و فساد و گمراهی هستند. بر اساس چنین دیدگاهی، حاملان این گفتمان وظیفه خود می دانند که یا دیگران را از خطای خود خارج کرده و با آنان همدردی کنند و یا اینکه آنان را حذف و ساکت کنند.

حاملان این نوع خشونت، تمام جهان را پر از شر و کثیفی و ویرانی می بینند. به هر طرف که نگاه می کنند صداهای مختلف گفتارشان را می شنوند و مدام سعی می کنند آن صداهای شیطانی را خاموش کنند و هر نگاه و خواندنی با عناوینی مثل «فاسد»، «منحرف»، «منحرف»، «فرقه» متفاوت است. غیر مذهبی و مانند آن.